يمــــر الوقت في وجـــه الشحوب ابقاتم اشجانه
ويترك جّــــــرته لسنيــن ما تمحــــــي تجاعيده
تشاؤم في ملامــــح وجه كانت يـــــــوم رويانه
مغــــذّيها الحســـــن لا قيل .. حالي في عناقيده
سنين الآمهـــا باتت تصـــــــــارع روح هيمانه
مع آخر سالفــــــــــة ورده جلبها العيد في عيده
تهاوت...